il blau tocca la terra poesias
Il blau dà il titel ed es insaina da la racolta «il blau tocca la terra». Il blau in sias diversas fatschettas, da blau s-chür a blau cler, da bod nair a bod alb e transparent, scha no ans laschain manar tras la poesia «sco l’aua» e quel blau baderlunz da l’aua aint il «bügl da plaz» chi doda tuot, sa tuot, tradischa be quai ch’el voul, sa taschair e tegner il misteri da l’utschè d’üna not per quel chi dvainta part.
Tina Planta-Vital ha cumanzà a’s preschantar sco autura ad ün public plü grond pür avant pacs ons. No tilla cugnuschaivan avant impustüt sco artista d’art figürativa. Uossa s’exprima l’amia da las culuors eir cul pled. La poesia da Tina Planta-Vital es da taimpra fina, fraischla e feminina.
No guardain tras üna taila cun parts melancolicas, cun parts da profuonda introspecziun: no gnin a cugnuoscher ün eu liric in contact intim cun sai svessa, in tschercha dal tü. Ün eu liric chi ans muossa seis stizis, sias paschiuns, sias plajas: seis cour avert, cun sguard i’l passà, cun plövgia e sulai. – Id es ün muond poetic, centrà al muond da quel eu chi ans quinta sias istorgias.
In knappen, klangvollen Versen, frei von Interpunktion und Majuskeln, evoziert der zweite Gedichtband der Unterengadiner Künstlerin und Dichterin eine Berglandschaft mit ihren Flüssen und Farben. Die Gedichte in subtilem, feinsinnigem Vallader schaffen nicht nur schöne Metaphern und stimmige Atmosphären, sondern auch Verbindungen zwischen dem lyrischen Ich und einer teils mystischen, teils realen Welt. Dabei tauchen stets zwei wichtige Elemente auf: die Natur als treue, wissende Gefährtin und das Blau in seinen verschiedensten Facetten, sei es als Himmel oder Wasser. Ein informatives Nachwort der Verlegerin beschließt den Band, auf dessen Cover ein (natürlich blauer) Collage-Ausschnitt von Tina Planta-Vital zu sehen ist. (Valeria Martina Badilatti in Viceversa 14, 2020)