Jachen Luzzi (1880-1949) ha bandunà seis amà Ramosch fingià da giuven per as scolar e per dvantar in seguit impiegà da la Banca Chantunala a Cuoira. El es restà fidel a quella plazza dürant tuot la vita professiunala, dal 1902 fin a sia pensiun dal 1945. Sia vaira paschiun però d’eira la litteratura; a quella dedichaiva’l tuot seis temp liber e las vacanzas ch’el solaiva passantar in seis cumün patern in Engiadina Bassa. Sper sias aignas poesias, ha Jachen Luzzi eir s-chaffi üna gronda quantità da traducziuns da texts iconics da la litteratura tudais-cha e taliana. Interessant e degn da manzun es il fat cha Jachen Luzzi es stat il prüm autur rumantsch chi ha tradüt Dante. Illas Annalas dal 1947 ed i’l Chalender Ladin dal 1948 ha’l publichà sia versiun ladina dals prüms duos chants, sco eir il cumanzamaint dal terz chant da l’Infiern da la Divina Commedia. La mort ha lura però truncà sia lavur.
Jachen Luzzi (1880-1949) verliess früh sein geliebtes Ramosch, um sich in Chur auszubilden und dort von 1902 bis zu seiner Pensionierung 1945 als Bankangestellter zu arbeiten. Seine Leidenschaft gehörte aber der Poesie. Neben eigenen Gedichten schuf Jachen Luzzi viele ironische Übersetzungen aus der deutschen und italienischen Literatur. Als erster Autor hat er Dante ins Romanische übersetzt: 1947 und 1948 erschienen die ersten zwei Gesänge und der Anfang des dritten Gesangs der »Hölle« aus der Göttlichen Komödie. Der Tod liess ihn das Werk nicht vollenden.